بزرگان کوهنوردی ایران

بزرگان کوهنوردی ایران

زنده یاد محمداوراز

محمداوراز

محمد اوراز در شهریور سال ۱۳۴۸ در شهرستان نقده آذربایجان غربی از مادری آذری و پدری کرد متولد شد. از سال ۶۷ به صورت حرفه ای کوهنوردی را آغاز و تا پایان عمر کوتاهش کوه های بیشماری را فتح نمود . کوهنورد کرد ایرانی یس از هومان آپرین، ایرانی امریکایی تباری که در سال ۱۹۹۰ میلادی به قله اورست صعود کرد.دومین فرد ایرانی محسوب می‌شود که به این قله صعود کرده است.

. صعود به قلل ۸۰۰۰ متری ، بدون کپسول اکسیژن نشان از توانایی های این کوهنورد بزرگ دارد. محمد اوراز پس از سال ها کسب افتخار برای کشور و ملتش و بالاخره در سال ۱۳۸۲، هنگام صعود به قله گاشبروم ۱ در پاکستان، به همراه مقبل هنر پژوه بر اثر سقوط بهمن سقوط می‌کنند مقبل هنر پژوه سالم ماند ولی محمد اوراز پس از انتقال به بیمارستان شفا در اسلام‌آباد پاکستان در گذشت و برای همیشه جاودانه شد.

11610

سال ۱۳۶۷ در اولین تجربهٔ پیش از ورود به دنیای حرفه‌ای کوهنوردی گروه قندیل را بنا نهاد و بعد از آن فعالیتهای خویش را در گروه کوهنوردی سامرند شهرستان نقده ادامه داد تا بالاخره در سال ۱۳۷۳ به همراه جمعی از دوستان پیشکسوت این رشته  گروه کانون کوهنوردان نقده را تأسیس کرد و آغاز فعالیتهای این گروه را می‌توان سر آغاز ورود محمد به دوران زندگی حرفه‌ای در رشتهٔ کوهنوردی قلمداد نمود. سال ۱۳۷۶برای اولین بار پس از فراخوان فدراسیون کوهنوردی در اردوهای آماده‌سازی تیم ملی جهت اعزام به قلل گاشربروم ۲ و راکاپوشی در کشور پاکستان شرکت نمود و با نشان دادن توانمندیهای لازم موفق به عضویت در تیم اعزامی به قله راکاپوشی با ارتفاع ۷۷۸۸ گشت. ودر همان سال به اتفاق ۶ نفر از دوستان و اعضاءتیم موفق به صعوداین قله شد و اولین تجربهٔ هیمالیا نوردیش را با موفقیت پشت سر نهاد. سال ۱۳۷۷ را می‌توان نقطه عطف تاریخ زندگی محمد اوراز دانست در این سال وی به همراه سه نفر از اعضاء تیم ملی کوهنوردی ایران توانست به قله اورست بلندترین قله جهان صعود نماید. به این ترتیب وی به عنوان اولین صعود کننده تیم ملی ایران به قله اورست شناخته شد. بعد از صعود به قله اورست هر روز برگ زرین دیگری بر افتخارات این قهرمان نامی اضافه شد و هر قدمی را که پشت سر می‌نهاد پله‌ای بود در جهت رشد و تعالی وآشکار شدن هر چه بیشتر توانمندیهای ذاتی بزرگمرد کوهنوردی ایران زمین و به طبع آن در جهت رشد و تعالی ایران عزیز.

اوراز2

چگونگی مرگ اوراز
با توجه به گزارش فدراسیون کوهنوردی از حادثه گاشربروم یک و فیلم از صعود تا صعود مشخص است که اوزار و مقبل هنر پژوه از حدود ارتفاع ۷۸۰۰ متر روی یک شیب برفی و یخی سرخورده و تا ارتفاع ۷۲۰۰ متر، پایین آمده اند. علت این سقوط هر چه بوده (ریزش بهمن، رانش برف و یخ و سنگ، و یا احتمالا لغزش پا)، در هر صورت دو نفر نامبرده در زیر برف مدفون نشده اند و پس از پیدا شدن توسط “تیم پشتیبانی”، محمد در قسمت سر آسیب دیدگی ظاهری نداشته اما ظاهرا دچار اشکال جدی در ناحیه کمر بوده است. در مرحله انتقال به بارگاه ۳، او باز سقوط میکند (همراه دو نفر دیگر) و این بار دچار آسیب دیدگی و خونریزی شدید در ناحیه ی سر میشود. به این ترتیب میتوان حدس زد که اوراز در این مرحله، آسیبی بیشتر از سقوط اول را متحمل شده است. محمد اوراز پس از انتقال به بیمارستان شفا در اسلام‌آباد پاکستان در گذشت .

 

13_295102
گوشه هایی از خاطرات رضا زارعی درباره مرحوم محمد اوراز که از وبلاگ کوه قاف برداشت شده است.
خاطره اول:
از صعود اورست که برمی گشتیم دفتر خاطراتش را ازش گرفتم تا بخونم.قسمتی را که مربوط به زندگی “مردم بومی” نپال بود بهم نشان داد و گفت:اینجا را بخوان.دربخشی ازآن نوشته بود دوست دارم اگرمجددا متولد شدم در کناراین مردم به دنیا بیایم پرسیدم:برای چی؟ گفت:آخه تنها غمشان رزق وروزی است وجز آن غمی ندارندگفتم:اینکه غم همه مردم دنیاست گفت:آخه اینها اگه تکه نانی شکمشان را سیر کند می خندند ولی ما.
خاطره دوم:
از پلنگ چال به طرف قله توچال میرفتیم.یک جوان ۱۵ یا۱۶ساله باما بالا می آمد .اون جوان ازهیمالیا وهیمالیا نوردی میگفت . و وقتی ما را علاقمند به حرفهاش دید از تیم ملی و آینده اش گفت . در جایی از حرفهاش گفت شما فکر میکنید “محمد اوراز” چطوری به این افتخارات رسید ؟ پرسیدیم : چطوری؟ اون گفت: خوب معلومه . شانسی. خدا را چه دیدی شاید منهم شانس بیارم و به اونجا برسم.دیدم محمد غش غش میخنده،وپسره هاج و واج به اون نگاه میکنه. ازم پرسید چرا میخندید؟گفتم : آخه اون خود “اوراز”ه. اما پسره بدون اینکه کم بیاره گفت: منکه گفتم شانسی به اینجا رسیده ، در غیر اینصورت با من هم صحبت نمیشد . و در حالیکه ما به معنی حرفش فکر می کردیم راهش را به سمت ایستگاه ۵ کج کرد و رفت.

اوراز

صعودهای شاخص

۱۳۷۷فتح قله اورست ارتفاع ۸۸۷۸متر
۱۳۷۶ صعود به قله راکاپوشی۷۷۸۸متر
• سال ۱۳۷۹ أخذ گواهینامه رشته کارشناسی تربیت بدنی محض (دانشگاه ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ارومیه
• سال ۱۳۷۹ أخذ گواهینامه دوره مربیگری درجه ۲ یخ و برف
• سال ۱۳۷۸ صعود به قله چوایو (ارتفاع ۸۲۰۱متر
• کسب مربیگری درجه ۱ سال ۱۳۷۸
• فتح قله شیشاپانگما به ارتفاع ۸۰۱۲ متر سال ۱۳۷۸
• فتح قله ماکالو به سال ۱۳۸۰ بدون ماسک اکسیژن
• سال ۱۳۸۱ فتح قله لوتسه بدون استفاده از ماسک اکسیژن به ارتفاع ۸۵۱۶ متر
• سپتامبر ۲۰۰۱ صعود به قله آرارات در معیت تیم پیشکسوتان
• سال ۱۳۸۲ أخذ گواهینامه مربیگری درجه ۲ سنگنوردی
• صعود به قله گاشربروم یک تا ارتفاع ۷۹۰۰ متر
• فتح قله مون بلان بلندترین قله رشته کوه آلپ در سال ۱۳۷۸

پیکر مرحوم محمد اوراز فرزند بزرگ کردستان در کوه سلطان آباد نقده به خاک سپرده شده است.

اوراز

دست نوشته های محمددر اورست:

کسانی که قصد صعود قله را دارند بایستی مرگ را به تمسخر بگیرند

3332
به سردی و خشنی سنگ خو گرفته ام مرا به خانه مبرید که زادگاه من کوه است

روحش شاد ویادش گرامی

نویسنده:

          

۲ دیدگاه

  1. حسین کریمی می‌گه:

    سلام خدا روح این مرد کوهستان وسایر کوهنوردان کردستان از جمله ، مقبل هنر پژوه ، سامان نعمتی ، را شاد و آرام گرداند.

  2. حسین می‌گه:

    سلام. یادشان گرامی باد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>




ارسال