گزارش صعود قله کول جنو

گزارش صعودقله کول جنو

سرپرست:خانم آزاده قائمی

سرپرست فنی:خانم زهرامحمدی گرمارودی

زمان اجرا:خرداد۹۷

                                                                        گزارش صعود قله کول جنو

نفرات شرکت کننده:

خانم زهرامحمدی گرمارودی(سرپرست فنی).

photo_2018-06-17_03-13-29

آقایان:حسین کجینه باف،اکبرکارگر،فرزادخانمحمدی،محمدچگینی،ایرج الموتیان،محسن دوستی.

photo_2018-06-17_03-23-01

معرفی قله

قله کول جنی (kule jenni) که با نام‌های کول جنون، کوله جنون و کول جنو نیز شناخته می‌شود در استان لرستان و در جنوب کوهستان اشترانکوه از منطقه کوهستانی زاگرس مرکزی است که در استان لرستان و حد فاصل شهرستان‌های الیگودرز و ازنا و درود واقع شده‌است.

موقعیت جغرافیایی

اشترانکوه در امتداد رشته‌کوه گرین از شمال غرب به جنوب شرق کشیده شده‌است که از جنوب شهر درود آغاز می‌شود و در امتداد جنوب شرقی از روستای خلیل آباد در ۴۰ کیلومتری جنوب غربی الیگودرز گذشته و سرانجام به جاده خاکی شوله‌آباد منتهی می‌شود. این رشته در مرز رو رواندگی زاگرس واقع شده‌است و به همین دلیل جبهه جنوبی آن صخره‌ایی و دیواره‌ایی و جبهه شمالی آن یخچالی می‌باشد.

کول جنی قله‌ایی صخره‌ایی است که از جانب شمال غرب به قله شاه تخت می‌رسد و از جانب جنوب شرق مسیر خط الراس با کاهش تدریجی ارتفاع به جاده شوله‌آباد می‌رسد که این قسمت شامل قله‌های صخره‌ایی کول‌آب، کول‌خشک، کول‌ممد، کول ‌طول‌له (طویله) و کول‌دیمه می‌شود.

جانپناه و پناهگاه

جانپناه “شادوران کامران سلیمانی” در ارتفاع تقریبی ۳۰۰۰ متری و در دامنه‌های شمالی کول جنی ساخته شده‌است که به جانپناه کول‌جنی هم معروف است.

مسیرهای صعود

رایج‌ترین مسیر برای رسیدن به قله مسیری است که از روستای کمندان آغاز می‌شود و با گذر از جانپناه کول جنی به قله می‌رسد. به علاوه می‌توان از طریق روستاهای دره تخت و تیون و شهر درود و پیمایش خط الراسی اشترانکوه هم به این قله صعود کرد که به علت ساختار سنگی نیاز به مهارت‌ دارد.

این مسیر برای صعود در زمستان مناسب نمی‌باشد چرا که از دره است و خطر ریزش بهمن وجود دارد. در زمستان از مسیر هرم‌ها استفاده می‌شود که با وسایل فنی امکان‌پذیر است. کول جنی را سخت‌ترین قله منطقه اشترانکوه می‌دانند.

صعود زمستانی و بهترین زمان صعود

بهترین زمان صعود به قله در اواخر بهار و اوایل تابستان است. صعود زمستانی به کوه‌های رشته اشترانکوه بسیار سخت و همراه با مشکلات جدی است. حجم برف بالا، دمای هوای پایین و وجود صخره و سنگ در مسیر که در زمستان با یخزدگی همراه است از ویژگی‌های بارز زمستان‌های اشترانکوه است.

دید از قله

بارزترین منظره از رشته اشترانکوه دریاچه گهر بزرگ و کوچک است به علاوه از روی کول جنی دیگر قله‌های رشته اشترانکوه و در صورت صاف بودن هوا رشته‌گرین در شمال شرق و زردکوه در جنوب غرب هم قابل مشاهده است.

ویژگی­های خاص

دریاچه گهر در دامنه‌های جنوبی این رشته از دیدنی‌ترین و زیباترین دریاچه‌های کشور است که به “نگین اشترانکوه” هم معروف است. به علاوه تونل برفی کول جنی یا کمندان در دامنه‌های شمالی قله، که به دلیل ریزش بهمن‌ تشکیل شده‌است، هر سالاله بازدید‌کنندگان زیادی را به سوی خود می‌کشاند.

توضیحات بیشتر

علت نام گذاری این قله  به کول جنی به اعتقاد عشایر منطقه، بد بودن شرایط هوا در دامنه‌ها و قله این کوه و شر و بد شگون بودن صعود آن است. رشته اشترانکوه سرچشمه رودخانه‌های مهره زرین، ماربره، گهرود، دره دایی و دره دزدان است

مسیردسترسی به ازنا

بوئین زهرا،ساوه،سلفچکان،اراک،ازنا.

مسیر دسترسی به منطقه عشایرنشین خلیل آباد

الیگودرز،بطرف جاده داران،سمت راست تابلوی آبشارسفیدآب،وارد جاده آسفالته که شدیم با رسیدن به تابلوی آبشارکه درسمت چپ قراردارد،مسیرسمت راست را ادامه داده تا به روستای چشمه پر می رسیم.بعدازچشمه پر،گنبد امامزاده را مشاهده میکنیم.۲۰۰متر مانده به امامزاده وارد جاده خاکی خلیل آباد میشویم.

جاده خلیل آباد،خاکی۱۲کیلو متری نسبتا خوبی است.که درفصول غیربارندگی قابلیت تردد با سواری را دارد.البته در بعضی جاها بعلت آب گرفتگی مقداری نا مناسب بود.

                                                                                 گزارش صعود

روزاول:

جمعه باتفاق۸نفرازهمنوردان با یک دستگاه مینی بوس بطرف ازنا براه افتادیم.بعدازرسیدن به ازنا،با هماهنگیهای قبلی خانم محمدی،به پایگاه هلال احمرازنا رفته وشب را داخل پایگاه گذرانده تا فردا صبح ،صعودی یکروزه رابا راهنمای، خوب ازنائی” آقای مصطفی خلیلی“که مسئول امداد ونجات کوهستانی ازنا بودند،رابه انجام رسانیم.طی تماسی، آقای خلیلی خبردارشدند،که حادثه ئی برای یکی ازکوهنوردان در ارتفاعات اتفاق افتاده بودوایشان مجبوربودند که با تیم امدادی به منطقه اعزام شوند.ومجبوربودیم که فردا بدون راهنما صعود را انجام دهیم.البته راهنمائیهای ارزنده ایشان در صعود،بسیاریاریمان کرد.شبی راحت رادر پایگاه هلال احمرداشتیم.

photo_2018-06-17_02-54-40

روزدوم:

صبح زود از پایگاه خارج شده وبسمت الیگودرزبراه افتادیم.مقداری از نظر مسافت ماشین زمان بیشتری صرف شد،ولی دیگر کوله کشی وخوابیدن در چادررا نداشتیم.بعدازطی کردن جاده خاکی ۱۲کیلومتری ،نسبتا خوب (البته در بعضی جاها بخاطرآب گرفتگی کمی نا همواربود). به محوطه بازی که کنار رودخانه بود،رسیدیم.یک تیم در محل چادرزده بودندوروزگذشته قله را صعودکرده بودند.مسیررا از آنها سئوال کرده وبطرف قله براه افتادیم.در روبرویمان جاده خاکی با شیب زیادبود.که زیاد برای ماشین مناسب  نبود.جاده را پیاده طی کرده،با عبور ازکناررودخانه پرآبی درپاکوب مشخصی قرارگرفتیم.پاکوب ابتدا به یک گردنه وسپس به جانپناه منتهی میشد.روی یال که قراربگیریم،جانپناه دیده میشد.بارسیدن به کنارجانپناه صبحانه خورده وآماده حرکت شدیم.در اطراف جانپناه گروههای زیادی چادرزده بودند،ومسیرنسبتا شلوغ بود.آّب از بالاترتوسط لوله تا کنار جانپناه آمده بود.ولی متاسفانه آبی نداشت.دوباره در مسیرقرارگرفتیم.از اینجا ببعد،بعلت سنگلاخی بودن کمی پاکوب مشخص نبود.البته با کمی دقت در پاکوب قرارمیگرفتیم.۲۰دقیقه ای که ارتفاع گرفتیم به آّبی بسیارخوب که از ذوب برفها بودرسیدیم.آبی نسبتا خوب که برای شبمانی قابل استفاده بود.کمی خستگی گرفته وشیب تند را با حرکت زیگزاکی،پاکوب طی کرده تا به اول تیغه ها رسیدیم.

photo_2018-06-17_02-52-43

محل صاف و وسیعی بود،که در صورت شلوغ بودن پناهگاه میتوان از این محل برای شبمانی استفاده کرد.مسیر تیغه ها را بررسی کردیم.مسیرراحتراین بود که از کنارسنگها عبورکرده،وکمی که ارتفاع میگرفتیم با تیغها درگیرمیشدیم.مسیرمشکلتراین بودکه از اول درگیری با سنگ شروع شود.طبق تصمیمم سرپرست ،یک تیم از مسیراول ویک تیم دو نفره از مسیر دوم صعودراادامه دادیم..واز همان اول درگیربا سنگ شدیم.البته اگرتیم به اصول سنگنوردی مسلط باشد،مشکلی از نظرصعودوجود ندارد وبدون حمایت میتوان این مسیررا طی کرد.ولی در صورت مسلط نبودن به اصول سنگنوردی، مسیرامکان دارد که مشکل سازباشد.البته در مسیررول کوبی شده بود وبا طناب وکوئیک درا،افرادرا براحتی میتوان حمایت کرد.

photo_2018-06-17_02-59-04

تیم ما بدون حمایت وبا کمی حوصله بدون حمایت مسیرتیغه ها را عبورکرده وبرروی قله کول جنوقرارگرفتیم.یادی از جانباختگان حادثه بهمن سال گذشته کرده وبا بنری که به همین منظورتهیه شده بود،عکس گرفته واز آنطرف قله بسمت پائین حرکت کردیم.مسیربرگشت که بطرف شصت خدا میرفت،شیبی بسیارتند داشت.ولی خوشبختانه سنگهای با ثبات ومطمئن، فرود را برایمان ایمن میکرد.با وصف این بخاطر شیب تند با احتیاط بسمت پائین حرکت کردیم.

photo_2018-06-17_03-24-51

بعداز مقداری ارتفاع کم کردن درپاکوبی قرارگرفتیم.در مسیرمیله های بود که با فلش های مسیر شصت خدا رانشان میداد.با دنبال کردن میله و پاکوب وبا عبوراز چندین یخچال که در آنوقت روز،برف شلی داشتند،بدون مشکل وبا کمی احتیاط به شصت خدا رسیدیم.شصت خدا،سنگی بود که ازدورکه به آن نگاه میکردی شبیه شصت بود.در کنارسنگ عکسی گرفته واز سمت راست سنگ ،مسیر نه چندان راحتی را بطرف پائین ادامه دادیم.از بالا محل صاف اول تیغه ها مشخص بود.با رسیدن به آن محل نهار خورده وبطرف پائین وسپس جانپناه وکنار ماشین ارتفاع کم کردیم.کمی در کنار ماشین استراحت کرده وبطرف ازنا براه افتادیم وبا تشکر ازدوستان هلال احمریمان بطرف قزوین حرکت کردیم.وپایان صعود دیگر.

photo_2018-06-17_03-26-20

زمان بندی برنامه

حرکت از پایگاه          ۵٫۰۰

محل پارک ماشین      ۷٫۰۰              ارتفاع۲۶۲۰متر

جانپناه                   ۸٫۴۰              ارتفاع۳۰۴۰متر

اول تیغه ها             ۱۰٫۱۵            ارتفاع۳۳۷۰متر

قله                       ۱۲٫۳۰            ارتفاع۳۸۳۰متر

انتهای برنامه           ۱۸٫۰۰

 

                                                    همیشه کوهنوردباشید.باشگاه کوهنوردی کاسپین.

نویسنده:

          

۷ دیدگاه

  1. درود بر شما موفق و پیروز باشید

  2. ممنون.مطالب شما واقعا عالی و به روز هستند.خسته نباشید

  3. ایمپلنت می‌گه:

    خسته نباشید به امید موفیت های بیشتر

پاسخ دادن به بهترین متخصص ارتودنسی لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>




ارسال